«ن والقلم و مایسطرون »
کتاب، اندیشه های مکتوب یک ملت است. تاریخ، فرهنگ، تمدن و... هر ملتی با علم، کتاب، آثار باستانی و مجموعه های هنری و تاریخی آن سنجیده می شود.
کتاب وسیله انتقال مدنیت نسل های گذشته به آیندگان است.
با نزول قرآن کریم در عصر جاهلیت، اولین اثر مکتوب جهان اسلام پدید آمد. تاکید قرآن، بر علم و دانش و خرد، زمینه ای شد تا عرب جاهلی، فرهنگ شفاهی خود را مکتوب کند. کاتبان وحی برای ثبت و حفظ قرآن از وسایل زمان خود به نحو احسن استفاده کردند، از پوست آهو گرفته تا استخوان کتف گوسفند. کتابت احادیث پیامبرصلی الله علیه وآله و ائمه طاهرین علیهم السلام هم باب بزرگی در عرصه کتاب و تالیف گشود و سخن گهربار پیامبر عظیم الشان اسلام: «قیدوا العلم » مسلمانان را برای تابت حدیث و علوم گوناگون تحریض کرد. گسترش کتاب و کتاب خوانی، جمع آوری کتاب و تاسیس کتابخانه، فهرست نویسی، کتاب شناسی و... را هم به دنبال داشت. با گسترش کتاب و علوم مختلف ضرورت جمع آوری کتب و موضوع بندی آن ها و در نتیجه تاسیس کتابخانه ها رواج یافت. اولین کتابخانه ها در کنار مساجد راه افتاد. سپس در مدارس علمیه، بیوت علما و دربار خلفا گسترش چشم گیری پیدا کرد. کتابخانه های بزرگی که در مهد تمدن اسلام به وجود آمده از چنان غنا و نظمی برخوردار بوده است که مسلمانان در عصر حاضر، آرزوی داشتن چنان کتابخانه هایی را دارند.